ඉන්දියාව නිදහසේ 100 වන සංවත්සරය වන 2047 වන විට අවම වශයෙන් ගිගාවොට් 100 දක්වා න්යෂ්ටික ධාරිතාව පුළුල් කිරීමේ අභිලාෂකාමී ඉලක්කයක් තබා ඇති බව විදෙස් මාධ්ය වාර්තා කරනවා.
ඉන්දියාව සතුව අදියර තුනක න්යෂ්ටික බලශක්ති වැඩසටහනක් පවතිනවා.
පීඩන බැර ජල ප්රතික්රියාකාරක, වේගවත් අභිජනන ප්රතික්රියාකාරක සහ තෝරියම් මත පදනම් වූ ප්රතික්රියාකාරක එම වැඩසටහන් වනවා.
2026 අප්රේල් 6 වන දින, තමිල්නාඩුවේ කල්පක්කම් හි 500 MWe (මෙගාවොට් විදුලි) මූලාකෘති වේගවත් අභිජනන ප්රතික්රියාකාරකය (PFBR) එහි පළමු තීරණාත්මක අවස්ථාව (පාලිත විඛණ්ඩන දාම ප්රතික්රියාවේ ආරම්භය) සාර්ථකව අත්කර ගත් අතර එය “දිගුකාලීන බලශක්ති ආරක්ෂාව සැපයීමේ සහ දේශීය න්යෂ්ටික තාක්ෂණ හැකියාවන් දියුණු කිරීමේ ඓතිහාසික පියවරක් සනිටුහන් කරනවා.
අද ඉන්දියාවේ ක්රියාත්මක කළ හැකි ප්රතික්රියාකාරක 24ක් (MWe 8,780 ධාරිතාවයකින්) ඇති අතර, අටක් (MWe 6,028 ධාරිතාවයකින්) ඉදිවෙමින් පවතිනවා.
2023 දී, මුළු TWh 1,987 (ටෙරාවොට්-පැය) නිෂ්පාදනයට සාපේක්ෂව, ගල් අඟුරු සියයට 75 කට ආසන්න ප්රමාණයක් වූ අතර, ඉන් පසුව ජල විදුලි (සියයට හතක්), සූර්ය (සියයට හයක්), සුළං (සියයට පහක්), ස්වාභාවික වායු (සියයට තුනක්), න්යෂ්ටික (සියයට දෙකක්) සහ ඉතිරිය ජෛව ඉන්ධන සහ අපද්රව්ය වනවා.
රජයේ ප්රක්ෂේපණ අනුව, 2030 ගණන්වල මුල් භාගය වන විට ස්ථාපිත න්යෂ්ටික බලශක්ති ධාරිතාව ගිගාවොට් 22 දක්වා ඉහළ යනු ඇති අතර 2047 වන විට දිගුකාලීන ඉලක්කය ගිගාවොට් 100 දක්වා ඉහළ යනවා.
වත්මන් මෙගාවොට් 8,780 ධාරිතාවයෙන්, ඉන්දියාව අතිරේක මෙගාවොට් 91,220 ක් (ගිගාවොට් 100 හෝ මෙගාවොට් 100,00) ඉලක්කයට ළඟා වනු ඇතැයි අපේක්ෂා කරනවා.
එය එහි වර්තමාන ධාරිතාව මෙන් 11 ගුණයකට වඩා වැඩි වන අතර එය වසර 21 ක් තුළ සියයට 1,039 ක වැඩිවීමකට සමාන වනවා.
