ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය සහ ඉරානය අතර පවතින උග්ර යුධමය සහ දේශපාලනික ගැටුම් සමනය කිරීම සඳහා පාකිස්තානය ඉටුකරන භූමිකාව ජාත්යන්තරයේ දැඩි අවධානයට ලක්ව තිබෙනවා.
‘ද හෙරල්ඩ්’ (The Herald) පුවත්පතේ පළවූ විශ්ලේෂණයකට අනුව, බටහිර බලපෑම්, ආසියානු සබඳතා සහ මුස්ලිම් පදනම මත ගොඩනැඟී ඇති පාකිස්තාන රාජ්ය තාන්ත්රිකභාවය, මෙම ගැටුමේදී උපායමාර්ගික මැදිහත්කරුවෙකු (Strategic Intermediary) ලෙස කටයුතු කිරීමට උත්සාහ කරනවා.
මෑතකදී දෙරට අතර සති දෙකක තාවකාලික සටන් විරාමයක් ඇති කිරීමට සහ ඉස්ලාමාබාද් නුවර සාම සාකච්ඡා සඳහා සත්කාරකත්වය සැපයීමට පාකිස්තානය ඉදිරිපත් වුණා.
කෙසේ වෙතත්, විචාරකයින් ප්රශ්න කරන්නේ පාකිස්තානය සැබෑ සාම මැදිහත්කරුවෙකු (Mediator) ද, නැතහොත් ඇමරිකාවේ කොන්දේසි ඉරානය වෙත රැගෙන යන සරල පණිවිඩකරුවෙකු (Messenger) ද යන්නයි.
බටහිර වාර්තාවලට අනුව, ඇමරිකාව සෘජුව ඉරානය සමඟ ගනුදෙනු කරනු වෙනුවට, ඉරානය වඩාත් විශ්වාස කරන මුස්ලිම් බහුතරයක් සහිත පාකිස්තානය තමන්ගේ රහස්ය සන්නිවේදන මාර්ගයක් (Back Channel) ලෙස භාවිත කර තිබෙනවා.
මීට අමතරව, චීනය, ඉරානය සහ ඇමරිකාව වැනි සිය සාම්ප්රදායික මිත්රයින්ගේ අවශ්යතා සමබරව පවත්වා ගැනීමට පාකිස්තානයට සිදුව තිබීමත් කැපී පෙනන කරුණක්.
විශේෂයෙන්ම චීනය මෙම ගැටුම්වලට සෘජුව නිරාවරණය වීමෙන් ආරක්ෂා කිරීමට පාකිස්තානය බෆර් කලාපයක් (Buffer) ලෙස ක්රියා කරනවා.
ආර්ථික වශයෙන් බලන කල, මෙම මැදිහත් වීම් සාර්ථක වී ඇමරිකාව විසින් ඉරානයට පනවා ඇති සම්බාධක ඉවත් කළහොත්, පාකිස්තානයට ඉතා අඩු මිලට ඉන්ධන සහ ගෑස් ලබා ගැනීමට අවස්ථාව හිමි වනු ඇති.
අවසාන වශයෙන්, පාකිස්තානයේ ශක්තිය රැඳී ඇත්තේ බලහත්කාරී බලය මත නොව, ගැටුම්කාරී පාර්ශවයන්ට ප්රවේශ වීමට ඇති හැකියාව සහ කලාපීය භූ-දේශපාලනය පිළිබඳ සතු ගැඹුරු අවබෝධය මත යි.
